Stop Destroying Videogames: het antwoord van de Europese Commissie, en waarom de strijd doorgaat
Het was een van de meest verwachte momenten voor de gamegemeenschap. Op 16 juni 2026 heeft de Europese Commissie haar officiële antwoord gegeven op het Europees burgerinitiatief (ICE) 'Stop Destroying Videogames'. Uitkomst: geen nieuwe wetgeving in dit stadium. Uitleg, en waarom dit niet het einde van het verhaal is.
Overzicht van de feiten
Ontstaan in de nasleep van de sluiting van The Crew door Ubisoft in 2024, eiste het initiatief dat uitgevers verplicht zouden worden hun games speelbaar te houden nadat de commerciële ondersteuning was stopgezet (offline modus, community servers, enz.). Gedragen onder meer door Ross Scott, haalde het alle vereiste drempels:
- ingediend bij de Commissie op 26 januari 2026;
- 1.294.188 geverifieerde handtekeningen (ongeveer 1,3 miljoen);
- drempels behaald in 24 lidstaten.
Een geldig ICE verplicht de Commissie om te antwoorden, maar niet om wetgeving op te stellen.
Wat de Commissie heeft geantwoord
In haar antwoord van 16 juni 2026 (mededeling C/2026/4110) geeft de Commissie aan dat zij in dit stadium niet overweegt de gevraagde algemene verplichting voor te stellen om games speelbaar te houden na het stopzetten van de commerciële exploitatie: zij acht deze disproportioneel. Intellectuele eigendom en licenties van derden vormen een centraal obstakel in haar redenering, naast de ondernemingsvrijheid, de kosten, bedrijfsgeheimen, cyberveiligheidsrisico's en de technische diversiteit van games. Zij benadrukt bovendien dat het Europese consumentenrecht spelers al waarborgen biedt.
In plaats van een wet verbindt de Commissie zich ertoe om:
- voor eind 2026 een dialoog met de industrie en consumentenvertegenwoordigers te starten om een vrijwillige gedragscode op te stellen over het beheer van het 'einde van de levensduur' van games;
- de kwestie van het einde van de levensduur van games op te nemen in het toepassingsverslag van richtlijn (EU) 2019/770 over digitale inhoud;
- samen te werken met verenigingen en autoriteiten om de bestaande rechten van consumenten beter bekend te maken.
Wat het initiatief toch heeft bereikt
Het zou onjuist zijn te schrijven dat de petitie 'nergens toe heeft gediend'. Ze is erin geslaagd wat petities soms kunnen bereiken: deuren openen en een onderwerp op de agenda zetten. Concreet: 1,3 miljoen geverifieerde steunbetuigingen, een ontmoeting met de Commissie, een openbare hoorzitting in het Europees Parlement (16 april 2026), een plenair debat (21 mei), de officiële erkenning van het probleem van het einde van de levensduur van games, de opname ervan in de opvolging van richtlijn 2019/770, en een duurzame Europese politieke en mediabasis. Wat ze niet heeft opgeleverd, is de gevraagde norm.
Onze analyse: een voorspelbaar risico, en de echte hefboom ligt elders
Het risico van dit antwoord was al voor de beslissing te voorzien. Rechtstreeks een algemene instandhoudingsverplichting eisen betekende het kiezen van het terrein waarop de industrie over de sterkste argumenten beschikte: intellectuele eigendom, licenties van derden, ondernemingsvrijheid, kosten. Wat de 'vrijwillige gedragscode' betreft, nodigt de geschiedenis van vrijwillige toezeggingen van de industrie uit tot voorzichtigheid over de werkelijke reikwijdte ervan.
Het vervolg moet gericht zijn: minder nieuwe rechten creëren dan de reeds bestaande rechten toepassen, misbruiken aantonen, en invloed uitoefenen op de teksten die in voorbereiding zijn:
- Richtlijn (EU) 2019/770 (digitale inhoud) en het recht inzake oneerlijke bedingen maken het al mogelijk praktijken zoals eenzijdige beëindiging of eenzijdige wijziging zonder waarborgen aan te vechten.
- De RGPD en de DSA leggen, elk binnen hun eigen feitelijke toepassingsgebied (verwerking van persoonsgegevens voor de ene, tussenhandelsdiensten voor de andere), eisen van transparantie en loyaliteit op die kunnen worden ingezet tegen bepaalde praktijken in de sector.
- De toekomstige Digital Fairness Act (voorstel aangekondigd voor eind 2026) richt zich op dark patterns, verslavend ontwerp, abonnementsvallen en digitale contracten. Wij vragen dat deze de problemen specifiek voor gamelicenties opneemt: informatie voorafgaand aan aankoop, ongunstige wijzigingen, toegangsduur, einde van dienstverlening en verhaalsmogelijkheden. Deze opname, net als die van doorverkoop of bewaring, blijft een eis om voor te strijden, geen verworven onderdeel van het project, en het is nu, terwijl deze tekst wordt geschreven, dat er druk moet worden uitgeoefend.
De petitie heeft de deuren geopend en het onderwerp op de agenda gezet. De vraag is nu om deze aandacht om te zetten in juridische dossiers, concrete eisen en een duurzame krachtsverhouding. Het is nu dat de wet van morgen wordt bepaald.
Bronnen: Europese Commissie, antwoord op het ICE (16 juni 2026) · Officiële fiche van het initiatief.
Officiële referenties
Beoordeel dit artikel
4.5/5 · 4 stem
Reacties (0)
Wees de eerste die op dit artikel reageert.